ساختار داخلی پمپ وکیوم آبی نسبتاً ساده است و از چند جزء اصلی تشکیل شده که با هم، رینگ مایع و خلأ را ایجاد می‌کنند. این اجزا طوری طراحی شده‌اند که بدون تماس مکانیکی شدید، کار مداوم و ایزوترمال داشته باشند.

اجزای اصلی بدنه

• سیلندر (محفظه): پوسته‌ی استوانه‌ای که داخل آن آب و روتور قرار می‌گیرد و رینگ آبی در جداره داخلی آن شکل می‌گیرد.

• سرسیلندر و درپوش‌ها: دو سر سیلندر را می‌بندند و روی آن‌ها کانال‌ها و پورت‌های مکش و دهش گاز تعبیه شده است.

• هوزینگ و کلکتور: محفظه‌های جمع‌کننده برای ورود و خروج گاز و آب، شامل منیفولد ورودی و خروجی و اتصالات لوله‌کشی.

قسمت‌های دوار

• روتور/پروانه: روی شفت سوار است و به‌صورت خارج از مرکز نسبت به بدنه می‌چرخد؛ با چرخش خود آب را به دیواره پرتاب می‌کند و رینگ مایع را می‌سازد.

• شفت و یاتاقان‌ها: شفت روتور را به موتور متصل می‌کند و یاتاقان‌ها بار شعاعی و محوری را تحمل می‌کنند؛ معمولاً بیرون از محفظه آب قرار دارند.

مسیرهای گاز و آب

• پورت مکش (ورودی گاز): در ناحیه‌ای از سرسیلندر قرار دارد که حجم حفره‌های بین پره و رینگ در حال بزرگ‌شدن است تا گاز وارد شود.

• پورت دهش (خروج گاز): در سمت مقابل، جایی که حجم حفره‌ها کوچک می‌شود و مخلوط گاز–آب فشرده‌شده خارج می‌گردد.

• ورودی و خروجی آب: یک یا چند نازل برای تزریق آب تازه یا آب در گردش، و خروج آب گرم/اشباع؛ در سیستم‌های مدار بسته، این خروجی به مبدل حرارتی و مخزن برمی‌گردد.

چیدمان کلی

روتور داخل سیلندر پر از آب، خارج از مرکز نصب می‌شود؛ با چرخش، حلقه آب هم‌مرکز با بدنه و غیرهم‌مرکز با روتور شکل می‌گیرد و فضای هلالی بین توپی روتور و رینگ آب به تعداد پره‌ها به حفره‌های کوچک تقسیم می‌شود. این تغییر دوره‌ای حجم حفره‌ها بین پورت مکش و پورت دهش، چرخه مکش–فشرده‌سازی–تخلیه را در ساختاری ساده و مقاوم فراهم می‌کند.